Փաշինյանի այցը ՌԴ և Ծառուկյանի շուրջ ստեղծված իրավիճակը. Բադալյանը զուգահեռներ է տեսնում
22:32 08.07.2026 (Թարմացված է: 22:42 08.07.2026)
Բաժանորդագրվել
Քաղաքական վերլուծաբանը նշում է` Հայաստանում հանրային սպասումները տարիներ շարունակ աղավաղվել են «հեղափոխությունների» և «արագ արդյունքների» խոստումներով, ինչը ընդդիմադիր ուժերին գցել է իրենց իսկ փորած փոսի մեջ։
ԵՐԵՎԱՆ, 9 հուլիսի — Sputnik. Գործարար, «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության առաջնորդ Գարիկ Ծառուկյանի ձերբակալությունը, «Մուլտի Գրուպ» կոնցեռնի մեջ մտնող ընկերություններում քննչական գործողությունները, իշխանությունների կողմից «Արարարատցեմենտը» ազգայնացնելու մտադրության մասին հայտարարությունը և Հայաստանի իշխող կուսակցության այլ քայլերը պայմանավորված են երկու գործոնով՝ առաջինը՝ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի անձնական վերաբերմունքով, և երկրորդ՝ Ռուսաստանի համատեքստում արտաքին քաղաքականության բաղադրիչով։ Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում այս մասին ասաց քաղաքական վերլուծաբան Հակոբ Բադալյանը։
Նա նշեց, որ միաժամանակ Հայաստանի իշխանությունները հետապնդում են նաև ներքաղաքական նպատակ՝ ստեղծելով սկանդալի մթնոլորտ և շեղելով հանրությանն ու ընդդիմադիր ուժերին իրական խնդիրներից։
Ինչպես հայտնել ենք, հուլիսի 6-ի առավոտյան դիմակավորված հատուկջոկատայինները ներխուժեցին Ծառուկյանի առանձնատուն: Ավելի ուշ հայտնի դարձավ, որ քննչական գործողություններ են իրականացվում նաև Ծառուկյանին պատկանող տարբեր օբյեկտներում, ինչպես նաև «Մուլտի գրուպ» կոնցեռնի կազմում ընդգրկված ընկերությունների տնօրենների բնակարաններում։ Երեկոյան Ծառուկյանին ձերբակալեցին, ապա կալանավորեցին 2 ամսով։ Գործարարը և ևս մեկ անձ մեղադրվում են խարդախության օժանդակության և փողերի լվացման օժանդակության մեջ։ Եվս մեկ գործ էլ հարուցվել է վայրի կենդանի կամ թռչուն ապօրինի որսալու դեպքի առթիվ:
«2 բան կա այստեղ իմ կարծիքով։ Մեկը այն է, որ զուտ անձնական վերաբերմունքի հարց է` Փաշինյան-Ծառուկյան փոխհրաձգության տրամաբանության մեջ, որ մենք տեսանք նախընտրական շրջանում, և մյուսը՝ այդ կտրուկ գործողությունները՝ ԱԱԾ-ն մտավ Ծառուկյանի տուն, մասշտաբային խուզարկություն, քննչական գործողություն և այլն, ու ձերբակալումը տեղի ունեցավ այն օրը, երբ որ Նիկոլ Փաշինյանը հետընտրական առաջին այցն էր կատարում, և կատարում էր այդ այցը Ռուսաստան։ Ծառուկյանը չի էլ թաքցրել, որ ինքը բավական սերտ շփումներ ունի ռուսական տարբեր քաղաքական տնտեսական շրջանակների հետ, և այս տեսանկյունից իմ մոտ կա այդպես տպավորություն կամ վարկած, որ եթե այս պրոցեսում անձնականից բացի կա քաղաքական, ապա այդ քաղաքականը զուտ հայաստանյան տիրույթից դուրս է մոտիվներով», - կարծում է վերլուծաբանը։
Sputnik Արմենիայի զրուցակցի խոսքով՝ սա կարող է լինել Ռուսաստանի տարբեր քաղաքական և տնտեսական խմբերի ընկալումները փոխելու փորձ՝ Հայաստանի հետ հարաբերությունների և հանրապետությունում առկա քաղաքական ստատուս քվոյի վերաբերյալ։ Այնուամենայնիվ, նա չբացառեց այն հնարավորությունը, որ Ծառուկյանն իշխանությունների թիրախում հայտնվել է զուտ որպես քաղաքական հակառակորդ։
Թեև Բադալյանը վստահ է, որ «Բարգավաճ Հայաստանը» հաղթահարել է 4%–ի շեմը և չի կարողացել մտնել խորհրդարան միայն այն պատճառով, որ մի քանի ընտրատեղամասերի արդյունքները չեղյալ են հայտարարվել, նա, այնուամենայնիվ, կարծում է, որ Ծառուկյանը որևէ սպառնալիք չի ներկայացնում Հայաստանի իշխող «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության համար ներքաղաքական ասպարեզում։ Նա նաև նշում է, որ եթե Ծառուկյանը բազմապատիկ ավելի շատ ձայներ ստանար, դժվար թե այդքան հեշտ լիներ «Բարգավաճ Հայաստանի» խորհրդարան մտնելը կանխելը։
Փորձագետը նաև մեկնաբանեց «Ուժեղ Հայաստան» կուսակցության առաջնորդ Սամվել Կարապետյանի հայտարարությունները փողոցային պայքարի խթանների և ընդդիմության համախմբման անհրաժեշտության վերաբերյալ։
«Նախևառաջ անհրաժեշտ է հասկանալ համախմբման գաղափարի էությունը, ինչպես այն ներկայացնում է Սամվել Կարապետյանը։ Փաստն այն է, որ ես «ընդդիմության համախմբում» և «միասնական ընդդիմության» ձևավորում հասկացությունները չեմ համարում նույնական։ Կարապետյանի հայտարարությունը ես դիտարկում եմ որպես ընդդիմության և հանրության միջև ապագայի ընդհանուր տեսլականի շուրջ հնարավորինս մեծ համաձայնության կոչ։ Այլ կերպ ասած՝ դա փորձ է` ձևավորելու լայն հարթակ՝ հիմնված ընդհանուր հիմնարար տեսակետների վրա։ Վերջին հաշվով` սա նաև կնպաստի հանրային աջակցության ընդլայնմանը», - նշում է Բադալյանը։
Նրա կարծիքով` խնդիրն այն է, որ ընդդիմությունը կրկին փորձում է շտկել նախընտրական շրջանում թույլ տրված սխալները։ Մինչդեռ հետընտրական շրջանը պետք է բխի ներկայիս իրողություններից և կենտրոնանա երկարաժամկետ հեռանկարի վրա։ Բադալյանը կարծում է, որ անհնար է արագորեն վերափոխել քաղաքական և սոցիալական լանդշաֆտը առանց երկարաժամկետ պլանավորման, նույնիսկ եթե ընդդիմությունն ունի իրավիճակը արագ փոխելու ուժեղ ցանկություն։
Ըստ վերլուծաբանի` քաղաքական ցիկլերը Հայաստանում կրկնվում են արդեն 30 տարի, որտեղ ընդդիմությունը, ձգտելով «արժանանալ» ընտրողների ծափահարություններին, սենսացիաների, աղմկոտ բացահայտումների և արագ արդյունքների հետևից ընկնելով` անխուսափելիորեն պարտվում է գործող կառավարության դեմ պայքարում այն պարզ պատճառով, որ իշխող ուժն ունի շատ ավելի մեծ հնարավորություններ սենսացիաների հանրային պահանջարկը բավարարելու համար, քան ցանկացած ընդդիմությունը։
«Տասնամյակներ շարունակ մեր հանրությանը ընդդիմությունները վարժեցրել են, որ պետք է անընդհատ ինչ–որ հեղափոխական սպասում ունենալ։ Ընդդիմությունը չի կարողացել արդարացնել այդ սպասումները, որովհետև դա օբյեկտիվորեն պայմանավորված է բազմաթիվ գործոններով` ոչ միայն ներքին, նաև արտաքին։ Այսօր մենք տեսնում ենք, որ իշխանությունն ինքն է մեծ խաղադրույք կատարում հենց այդ էպատաժային մթնոլորտը ապահովելու և շարունակելու վրա, և սա նաև շատ հստակ բացատրվում է նրանով, որ եթե հանկարծ ընդդիմությունը դուրս գա այդ տրամաբանությունից, սա արդեն լուրջ խնդիր է լինելու իշխանության համար, և դրա համար իշխանությունն իր վարքագծով անընդհատ սնուցում է հենց այդ էպատաժի վրա կառուցված քաղաքական մթնոլորտը», - ասաց փորձագետը։
Ամփոփելով՝ նա նշեց, որ Հայաստանում և նրա շուրջը տիրող իրավիճակը չի կարելի ստանդարտ անվանել. այն վաղուց գերազանցել է նորման նույնիսկ «հայաստանյան չափանիշներով»։ Հետևաբար, ռազմավարություն կամ գործողություններ մշակելու փորձերը՝ ընտրողների հավանությանը հասնելու կամ պարզապես կոշտ քննադատությունից խուսափելու համար, քիչ հավանական է, որ արդյունավետ արդյունքներ տան։ Այլ կերպ ասած` եթե իրավիճակը դիտարկենք հիասթափությունից խուսափելու կամ հիացմունք ստանալու ցանկության պրիզմայով, քիչ հավանական է, որ ընդդիմությունը որևէ բանի հասնի, քան պարզապես ևս մեկ քաղաքական ցիկլ։
«Հասարակական սպասումներն այդ տեսանկյունից աղճատվել և աղավաղվել են տարիներ շարունակ, և ընդդիմությունները հայտնվել են հենց իրենց իսկ փորած փոսում։ Հիմա շատ կարևոր է, որ ներկայիս ընդդիմադիր կոնֆիգուրացիան առաջնորդող ուժերը առաջին հերթին փորձեն իրենք դուրս գալ տարիներ շարունակ փորված այդ փոսից և նաև հասարակությանը դուրս բերել։ Իրավիճակի փոփոխության առաջին էական քայլը և առաջին էական աշխատանքը, ես կարծում եմ, կարող է լինել միայն այդ ուղղությամբ։ Եթե դա տեղի չունեցավ, հերթական անգամ մենք արձանագրելու ենք, որ մի ընդդիմություն էլ ընկավ փոսը, և հետո սպասելու ենք, թե մի նոր ընդդիմություն ե՞րբ է ձևավորվելու, որ էլի գա, ընկնի նույն փոսը», - եզրափակեց Բադալյանը։
Հիշեցնենք` հունիսի 7-ին Հայաստանում ԱԺ ընտրություններ անցկացվեցին, որոնց մասնակցեց 16 կուսակցություն և 2 դաշինք։ Նախնական արդյունքներով ԲՀԿ–ն ստացել էր ընտրողների քվեների 4%–ը և կարող էր մտնել խորհրդարան։ Ավելի ուշ ԿԸՀ–ն անվավեր ճանաչեց 3 ընտրատեղամասերի քվեարկության արդյունքները, ինչի հետևանքով «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցությունը կորցրեց 213 քվե՝ փաստացի չկարողանալով հաղթահարել 4% անցողիկ շեմը։ Հունիսի 14–ին ԿԸՀ–ն հրապարակեց քվեարկության վերջնական արդյունքները, համաձայն որի` ԲՀԿ–ն չի անցնում խորհրդարան (58287 քվե կամ 3.9893%)։
Ըստ ԿԸՀ-ի վերջնական արդյունքների՝ խորհրդարանում ՔՊ-ն կունենա 64 մանդատ, «Ուժեղ Հայաստանը»՝ 29, իսկ «Հայաստան» դաշինքը՝ 12 մանդատ:
Հունիսի 19-ին 7 քաղաքական ուժեր դիմեցին ՍԴ՝ պահանջելով չեղյալ ճանաչել ընտրությունների արդյունքները։ Հուլիսի 4–ին ՍԴ–ն ԿԸՀ–ի որոշումը թողեց ուժի մեջ։
