00:00
01:00
02:00
03:00
04:00
05:00
06:00
07:00
08:00
09:00
10:00
11:00
12:00
13:00
14:00
15:00
16:00
17:00
18:00
19:00
20:00
21:00
22:00
23:00
00:00
01:00
02:00
03:00
04:00
05:00
06:00
07:00
08:00
09:00
10:00
11:00
12:00
13:00
14:00
15:00
16:00
17:00
18:00
19:00
20:00
21:00
22:00
23:00
Ուղիղ եթեր
09:00
6 ր
Ուղիղ եթեր
09:37
23 ր
Ուղիղ եթեր
10:00
6 ր
Ուղիղ եթեր
10:06
54 ր
Ուղիղ եթեր
11:00
6 ր
Ուղիղ եթեր
13:00
6 ր
Ուղիղ եթեր
14:00
4 ր
Ուղիղ եթեր
17:00
4 ր
Ուղիղ եթեր
18:00
4 ր
Ուղիղ եթեր
19:00
4 ր
Ուղիղ եթեր
Լուրեր
09:15
46 ր
Ուղիղ եթեր
Լուրեր
10:00
46 ր
Ուղիղ եթեր
Մամուլի տեսություն
10:42
17 ր
Ուղիղ եթեր
Լուրեր
11:00
46 ր
Ուղիղ եթեր
Լուրեր
13:00
46 ր
Ուղիղ եթեր
Լուրեր
14:00
46 ր
Ուղիղ եթեր
Լուրեր
17:00
46 ր
Ուղիղ եթեր
Լուրեր
18:00
46 ր
Ուղիղ եթեր
Լուրեր
19:00
46 ր
ԵրեկԱյսօր
Եթեր
ք. Երևան106.0
ք. Երևան106.0
ք. Գյումրի90.1

Եվրոպական շրջապտույտ «ռուսական բլրակներով» կամ աշխարհաքաղաքականություն՝ հայկական ձևով

© POOL / Անցնել մեդիապահոցПремьер-министр Армении Никол Пашинян
Премьер-министр Армении Никол Пашинян - Sputnik Արմենիա, 1920, 07.04.2026
Բաժանորդագրվել
Sputnik Արմենիայի սյունակագիր Արման Աբովյանը նշում է, որ Հայաստանը ԵՄ-ի համար ընդամենը հերթական հակառուսական նախագիծն է՝ առանց անդամակցության հեռանկարների։
Ինչպես ասվում էր հայտնի ստեղծագործության մեջ՝ «սառույցը շարժվեց, պարոնայք երդվյալ ատենակալներ»։
Խոսքը ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի՝ Մոսկվա կատարած այցի մասին է։
Հիշեցնենք, որ ապրիլի 1-ին (խորհրդանշական օր է, չէ՞) կայացավ Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինի և Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի հանդիպումը:
Պետք է միանգամից նշել, որ չնայած կատաղի ռուսատյացությանը, որը Հայաստանում անընդհատ և գնալով տարածվում է իշխանամետ մեդիառեսուրսների և երկրում իշխող քաղաքական ուժի պատգամավորների կողմից, այնուամենայնիվ, վերջին շրջանում հակառուսական հայտարարություններն առաջին դեմքերի շուրթերից փոքր-ինչ մեղմացել են։ Ինչ-որ ռևերանսներ Նիկոլ Փաշինյանը նորից ուղղեց դեպի ՌԴ՝ իբր Ռուսաստանը մեզ համար բարեկամ երկիր է, և ընդհանրապես իր կառավարությունը շահագրգռված է Ռուսաստանի հետ հարաբերությունների զարգացմամբ ու խորացմամբ։
Պաշտոնական Երևանի հռետորաբանության մեղմացումն, իհարկե, պայմանավորված էր երկու գործոնով՝ Պուտին–Փաշինյան հանդիպման «արդյունավետությունն» ապահովելու համար բարենպաստ ֆոնի ստեղծմամբ և, բնականաբար, նախընտրական «տրամաբանությամբ»։
Հայկական կողմի հաշվարկը, ըստ երևույթին, այն էր, որ հանդիպումը, մի կողմից, պետք է հանգստացներ Ռուսաստանի իշխանություններին ՀՀ-ի իրենց գործընկերների աճող հակառուսական հռետորաբանության առումով, մյուս կողմից՝ ընտրություններից առաջ Ռուսաստանից աջակցություն ստանալու ակնկալիք կար։
Առավել ևս, որ հայ հասարակության մեջ սանձարձակ, արհեստականորեն սերմանվող ռուսատյացությունը, ի հեճուկս Հայաստանում հակառուսական ուժերի և նրանց արևմտյան հրահանգիչների աճող դժգոհության, առայժմ հայերիս չի դարձրել ինչ-որ հնազանդ հակառուսական համայնք։ Մեծ թիվ են կազմում մարդիկ, ովքեր իսպառ մերժում են պարտադրվող «թշնամի-Ռուսաստանի» կերպարը։
Այնպես որ, ՀՀ իշխանությունները պետք է սա անպայման հաշվի առնեն։
Այնուամենայնիվ, հիմնական հաշվարկը Փաշինյանի համար Պուտինի հետ հանդիպման «դրական» արդյունքների վրա էր, ինչը, Փաշինյանի կարծիքով, պետք է ամրապնդեր նրա ընտրական դիրքերը հայ հասարակության մեղսունակ հատվածի շրջանում։
Բայց ամեն ինչ գնաց, ինչպես ասում են, ոչ ըստ պլանի:
Ռուսական կողմն ուղղակի և առանց վերապահումների՝ «հենց ափին» (ուղիղ մեջբերում Վլադիմիր Պուտինից), հայտարարեց, որ չի պատրաստվում այլևս հանդուրժել հայաստանյան իշխանությունների «եվրոպական շրջապտույտները», և ժամանակն է ուղիղ, հստակ և հստակ հայտարարել, թե Հայաստանի ներկայիս ղեկավարությունը աշխարհաքաղաքական որ վեկտորում է տեսնում երկրի ապագան։
Իրանական թակարդ «ամերիկյան բազեի» և «իսրայելական աղվեսի» համար. պատերազմը շարունակվում է
Անշուշտ, Ռուսաստանը հանգիստ է ընդունում հայկական իշխանությունների, այսպես կոչված, եվրոպական ձգտումները։ Առավել ևս, որ Պուտինն ասաց հետևյալը. «Ռուսաստանը հարգանքով է վերաբերվում հայ ժողովրդի ցանկացած ընտրության»: Սակայն այստեղ խնդիրը Հայաստանը չէ, այլ արդեն Ռուսաստանը։
Դատեցեք ինքներդ։ Հայաստանը անդամակցում է ԵԱՏՄ-ին և, համապատասխանաբար, Ռուսաստանից ու միության երկրներից ստանում էներգակիրներ և առաջին անհրաժեշտության ապրանքներ աներևակայելի ցածր գներով, որոնք մի քանի անգամ (շեշտում եմ՝ մի քանի անգամ, այլ ոչ թե տոկոսով) ավելի էժան են համաշխարհային գներից։
Բացի այդ, Ռուսաստանի շուկան, ըստ էության, հայկական սննդի, ալկոհոլային և գյուղատնտեսական արտադրանքի իրացման առումով այլընտրանք չունի։
Կայա Կալաս - Sputnik Արմենիա, 1920, 24.02.2026
Ինչո՞ւ է ցնդել պառավ Եվրոպան, կամ Ռուսաստանին ուղղված վերջնագիրը՝ կապիտուլյացիայի պահանջով
Այսինքն՝ հենց ԵԱՏՄ շուկան է ձևավորում Հայաստանի բյուջեի առյուծի բաժինը։ Եվ, իհարկե, ԵԱՏՄ աշխատաշուկան, որը նաև Հայաստանի համար, ըստ տեղական չափանիշների, հսկայական ֆինանսական մուտքեր է ձևավորում։
Սրանք փաստեր են, որոնք հնարավոր չէ հաշվի չառնել:
Եվ այստեղ ռուսական կողմի մոտ միանգամայն օրինաչափ հարց է առաջանում՝ քաղաքացի հայաստանյան իշխանավորներ, դուք օրենսդրորեն ամրագրել եք Ռուսաստանի համար բացառապես թշնամական աշխարհաքաղաքական կառույցի՝ ԵՄ-ի անդամ դառնալու մտադրությունը, որի հիմնական նպատակը ՌԴ-ին ռազմավարական պարտություն հասցնելն է։ Այսինքն՝ դուք ուզում եք դառնալ աշխարհի ամենագլխավոր ռուսատյաց կառույցի մի մասը։
Դե լավ, ուզում-ուզում եք: Բայց, կներեք՝ ոչ Ռուսաստանի ռեսուրսների և արտոնությունների հաշվին։
Թե չէ զավեշտալի վիճակ է ստացվում. փաշինյանական իշխանությունները բյուջե են ձևավորում ռուսական շուկա արտահանման ու այնտեղից ներմուծման հաշվին և միևնույն ժամանակ աշխարհաքաղաքական խաղեր են տալիս նրանց հետ, ովքեր նպատակ են դրել թուլացնել կամ ոչնչացնել Ռուսաստանը։
Ինչպե՞ս է դա հնարավոր։
Ուրեմն, Մոսկվայում հայկական կողմին շատ հստակ բացատրել են, որ չի ստացվի «բազմավեկտորություն» խաղալ՝ Ռուսաստանից «հնչեղ մանրադրամ» ստանալով և միևնույն ժամանակ ինքնամոռաց թքելով ԵԱՏՄ-ի «ջրհորի մեջ»։
Այսինքն, եթե Հայաստանն, այնուամենայնիվ, գնում է ԵՄ՝ ի սեր Աստծո։ Ոչ ոք ձեռքից չի բռնի և հետ չի պահի այս ինքնասպան քայլից։ Սակայն «եվրոպական շրջապտույտերի» համար ոչ ոք չի պատրաստվում վճարել. թող եվրոպացիներն էլ վճարեն դեպի ԵՄ հայկական ուղին։
Ի դեպ, նույն ԵՄ-ն ինքն էլ մինչև վերջ չի հասկանում, թե իր հետ ինչ կլինի կես տարի կամ մեկ տարի հետո։
Բայց դա լիրիկական կողմն է: Իսկ իրականությունն այն է, որ Հայաստանը ԵՄ-ի համար ընդամենը հերթական հակառուսական նախագիծն է՝ առանց անդամակցության հեռանկարների։Առավելագույնը, ինչի վրա կարող են հույս դնել Հայաստանի իշխանությունները, առանց վիզայի ռեժիմի տրամադրումն է։ Այսինքն՝ մեզ առաջարկում են խզել հարաբերությունները Մոսկվայի հետ և փլուզել Հայաստանի տնտեսության ճարտարապետությունը՝ Փարիզում կամ Բեռլինում սուրճ խմելու հնարավորության դիմաց։ Ընդ որում, նույնիսկ այդ հեռանկարն է շատ մշուշոտ։ Եթե Եզոպոսի ոճով ասենք՝ Հայաստանն այժմ իր արտաքին քաղաքականության մեջ հիշեցնում է «ռուսական բլրակներ» ատրակցիոն նստածի (ի դեպ, առաջին անգամ այդ ատրակցիոնը կառուցվել է ԱՄՆ-ում), որը գլխապատառ սլանում է եվրոպական շրջապտույտներով, բայց ի վերջո իջնում է «հողին», այսինքն՝ գալիս է իրականություն։
Իսկ իրականությունն այն է, որ «ռուսական բլրակների» եվրոպական շրջապտույտներն անխուսափելիորեն կապված են թուրքական տոմսի հետ, որը Հայաստանի համար միայն մեկ ուղղությամբ է։
Իսկ թե ինչ ուղղությամբ՝ կռահեցեք ինքներդ։
Լրահոս
0