Անի Լիպարիտյան, Sputnik Արմենիա
Մաշան և Միշան Երևանում են և վերականգնվում են անզգայացումից հետո։ Հիմա նրանց հետազոտում են մասնագետները։ Մաշան ու Միշան արդեն ուտելիքի և ջրի մեծ պաշար ունեն։ Գյումրիում թերսնվելու պատճառով նրանց մորթին անմխիթար տեսք ուներ։
Այժմ գիշատիչների հայացքն ավելի հանգիստ է, քան մի քանի օր առաջ, երբ նրանք դարձել էին «հեռուստատեսության և ինտերնետի աստղ»։
Միշայի և Մաշայի հարևանները` անդրկովկասյան և հիմալայան արջերը, «հեռվից» են նայում ցեղակիցներին։ Կենդանաբանական այգու աշխատակիցները բացատրել են. անհրաժեշտ էր մեկուսացնել «մայրաքաղաքի հյուրերին» այլ արջերից, այլապես անհնար էր խուսափել «աղետից»։
Միշայի և Մաշայի ամենամոտ հարևանը բորենին է, որն ապրում է արջերից 4-5 մետր հեռավորության վրա։ Նրան բերել են Ֆրանսիայից։ Նա անվստահությամբ է նայում իր նոր հարևաններին։
Կենդանաբանական այգում բացատրեցին. իրենք տեղ չունեն նրանց մշտապես պահելու համար։
«Միշան և Մաշան ապրում են հարևան վանդակներում, քանի որ միասին չեն կարողանում «լեզու գտնել»։ Նրանք վիճում են ուտելիքի պատճառով»,- բացատրում է կենդանաբանական այգու աշխատակիցը։
Կենդանաբանական այգում պնդում են, որ վտանգավոր է այդ տեսակի վայրի կենդանիներին պահելը` վտանգելով տեղի կենդանիներին։ Առայժմ չի բացառվում, որ Միշան և Մաշան կարող են հիվանդություններ փոխանցել։
Հայտնի չէ, թե իրականում քանի տարեկան են արջերը, քանի որ նրանք ոչ մի փաստաթուղթ չունեն։ Բայց, ամենայն հավանականությամբ, նրանք ծնվել են 2011թ.-ին և միայն երկու տարի անց են տեղափոխվել Գյումրի։
Ձմռանն արջերը, որոնք բնության մեջ բնական թշնամիներ չունեն, թաքվում են որջում և քուն մտնում ուտելիքի բացակայության պատճառով։ Բայց Միշայի և Մաշայի ներկա կյանքը նման չէ «ձմեռային արջի ճակատագրին», նրանց այստեղ էլ վատ չեն կերակրում։
