https://arm.sputniknews.ru/20250902/haj-kanajq-jakhjakhum-ein-tshapvonacinerin-isk-haj-qahananery-qarvozum-ein-chinastanum-93032737.html
Հայ կանայք ջախջախում էին ճապոնացիներին, իսկ հայ քահանաները քարոզում էին Չինաստանում
Հայ կանայք ջախջախում էին ճապոնացիներին, իսկ հայ քահանաները քարոզում էին Չինաստանում
Sputnik Արմենիա
Ճապոնիայի կապիտուլյացիայի մասին ակտի ստորագրումը 1945 թվականի սեպտեմբերի 2-ին պաշտոնապես նշանավորեց Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտը: Խորհրդային բանակի... 02.09.2025, Sputnik Արմենիա
2025-09-02T17:30+0400
2025-09-02T17:30+0400
2025-09-02T17:30+0400
հայ
ճապոնիա
չինաստան
կին
քահանա
https://cdn.am.sputniknews.ru/img/07e9/08/17/92660195_0:132:3040:1843_1920x0_80_0_0_3067df8953de31eba38210b0565fc5e6.jpg
Եվրոպայում ֆաշիստական Գերմանիայի նկատմամբ մայիսյան հաղթանակից հետո խորհրդային զորքերի մի շարք ստորաբաժանումներ տեղափոխվեցին Հեռավոր Արևելք: Դրանց շարքերում մեր հայրենակիցները ավելի քան երեք ամիս շարունակեցին մասնակցել Կվանտունյան բանակի դեմ ռազմական գործողություններին:«Հայկ Թումանյանը Վեցերորդ գվարդիական տանկային բանակի ռազմական խորհրդի անդամ էր ։ Նա Անաստաս Միկոյանի կնոջ՝ Աշխենի եղբայրն էր: Նրա հրամանատարության տակ 1600 հայ էր ծառայում», – Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում ասաց պատմական գիտությունների դոկտոր Ստեփան Ստեփանյանցը` պատմելով, թե այդ կարճ պատերազմի ընթացքում ինչպես հայ զինվորները մասնակցեցին Չինաստանի տարածքում մղվող մարտերին, ազատագրեցին Գիրին, Չանչուն, Շանհայ, Հարբին և այլ քաղաքներ։Նա նշեց, որ Չինաստանում հայկական համայնքներ վաղուց են ձևավորվել, և ճապոնական օկուպացիայի տարիներին քահանաները եկեղեցիներում համարձակ քարոզներ էին կարդում: Չինաստանում հայկական եկեղեցիները գործում էին Հայ առաքելական եկեղեցու Երուսաղեմի պատրիարքության հովանու ներքո: 1930-ական թվականներին Շանհայ ուղարկվեց աբեղա Ասողիկ Վարդապետը: Այդ ժամանակ այնտեղ բազմահազարանոց հայկական համայնք կար:«Ճապոնացիները հայ քահանաներին հալածում, կալանավորում և աքսորում էին անհնազանդության կոչերի համար։ Նրանք գիտեին, որ Խորհրդային Հայաստանը պայքարում է ֆաշիստական Գերմանիայի դեմ, որը դաշինք ուներ Ճապոնիայի հետ», – նշում է մեր զրուցակիցը։Մեկ այլ հայ պատմաբան՝ Լուսինե Կոստանդյանը, բաց աղբյուրներում նշում է, որ խորհրդային ամենամեծ ստորաբաժանման՝ Անդրբայկալյան ճակատի հաջողությունները մեծապես կապված էին 12-րդ օդային բանակի գործողությունների հետ, որի հրամանատարը ավիացիայի մարշալ Սերգեյ Խուդյակովն էր (Արմենակ Խանփերյանց): Այն ներառում էր 13 օդային դիվիզիա, որոնց ինքնաթիռները ավելի քան 5000 մարտական թռիչք կատարեցին: Հատուկ ընդգծվում է, որ Խանփերյանցն առաջինն էր, որ մշակեց և կիրառեց թշնամու օդանավակայաններում դեսանտ իջեցնելու մարտավարությունը: 12-րդ օդային բանակում ավելի քան 300 հայ էր կռվում:Լուսինե Կոստանդյանի հետազոտություններում առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում Հեռավոր Արևելքի 1-ին ռազմաճակատի 352-րդ զենիթահրետանային գնդի շարքերում կռված հայ կանանց մասին տեղեկությունները: Գունդը ստեղծվել էր 1942 թվականի աշնանը Բաթումում: Շարքային կազմն ամբողջությամբ համալրված էր 504 հայուհիներով, որոնք զորակոչվել էին Հայաստանի հյուսիսային շրջաններից, ինչպես նաև Վրաստանից: Գնդի ամբողջ անձնակազմն արժանացավ «Ճապոնիայի նկատմամբ տարած հաղթանակի համար» մեդալի:Ովքեր են Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մարշալները
ճապոնիա
չինաստան
Sputnik Արմենիա
media@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
2025
Sputnik Արմենիա
media@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
Լուրեր
am_HY
Sputnik Արմենիա
media@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
Sputnik Արմենիա
media@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
հայ, ճապոնիա, չինաստան, կին, քահանա
հայ, ճապոնիա, չինաստան, կին, քահանա
Հայ կանայք ջախջախում էին ճապոնացիներին, իսկ հայ քահանաները քարոզում էին Չինաստանում
Ճապոնիայի կապիտուլյացիայի մասին ակտի ստորագրումը 1945 թվականի սեպտեմբերի 2-ին պաշտոնապես նշանավորեց Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտը: Խորհրդային բանակի շարքերում 30 հազար հայ զինծառայող էր կռվում ճապոնական ճակատում: Այդ մասին` Sputnik Արմենիայի նյութում։
Եվրոպայում ֆաշիստական Գերմանիայի նկատմամբ մայիսյան հաղթանակից հետո խորհրդային զորքերի մի շարք ստորաբաժանումներ տեղափոխվեցին Հեռավոր Արևելք: Դրանց շարքերում մեր հայրենակիցները ավելի քան երեք ամիս շարունակեցին մասնակցել Կվանտունյան բանակի դեմ ռազմական գործողություններին:
«Հայկ Թումանյանը Վեցերորդ գվարդիական տանկային բանակի ռազմական խորհրդի անդամ էր ։ Նա Անաստաս Միկոյանի կնոջ՝ Աշխենի եղբայրն էր: Նրա հրամանատարության տակ 1600 հայ էր ծառայում», –
Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում ասաց պատմական գիտությունների դոկտոր Ստեփան Ստեփանյանցը` պատմելով, թե այդ կարճ պատերազմի ընթացքում ինչպես հայ զինվորները մասնակցեցին Չինաստանի տարածքում մղվող մարտերին, ազատագրեցին Գիրին, Չանչուն, Շանհայ, Հարբին և այլ քաղաքներ։
Նա նշեց, որ Չինաստանում հայկական համայնքներ վաղուց են ձևավորվել, և ճապոնական օկուպացիայի տարիներին քահանաները եկեղեցիներում համարձակ քարոզներ էին կարդում: Չինաստանում հայկական եկեղեցիները գործում էին Հայ առաքելական եկեղեցու Երուսաղեմի պատրիարքության հովանու ներքո: 1930-ական թվականներին Շանհայ ուղարկվեց աբեղա Ասողիկ Վարդապետը: Այդ ժամանակ այնտեղ բազմահազարանոց հայկական համայնք կար:
«Ճապոնացիները հայ քահանաներին հալածում, կալանավորում և աքսորում էին անհնազանդության կոչերի համար։ Նրանք գիտեին, որ Խորհրդային Հայաստանը պայքարում է ֆաշիստական Գերմանիայի դեմ, որը դաշինք ուներ Ճապոնիայի հետ», – նշում է մեր զրուցակիցը։
Մեկ այլ հայ պատմաբան՝ Լուսինե Կոստանդյանը, բաց աղբյուրներում նշում է, որ խորհրդային ամենամեծ ստորաբաժանման՝ Անդրբայկալյան ճակատի հաջողությունները մեծապես կապված էին 12-րդ օդային բանակի գործողությունների հետ, որի հրամանատարը ավիացիայի մարշալ Սերգեյ Խուդյակովն էր (
Արմենակ Խանփերյանց): Այն ներառում էր 13 օդային դիվիզիա, որոնց ինքնաթիռները ավելի քան 5000 մարտական թռիչք կատարեցին: Հատուկ ընդգծվում է, որ Խանփերյանցն առաջինն էր, որ մշակեց և կիրառեց թշնամու օդանավակայաններում դեսանտ իջեցնելու մարտավարությունը: 12-րդ օդային բանակում ավելի քան 300 հայ էր կռվում:
Լուսինե Կոստանդյանի հետազոտություններում առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում Հեռավոր Արևելքի 1-ին ռազմաճակատի 352-րդ զենիթահրետանային գնդի շարքերում կռված հայ կանանց մասին տեղեկությունները: Գունդը ստեղծվել էր 1942 թվականի աշնանը Բաթումում: Շարքային կազմն ամբողջությամբ համալրված էր 504 հայուհիներով, որոնք զորակոչվել էին Հայաստանի հյուսիսային շրջաններից, ինչպես նաև Վրաստանից: Գնդի ամբողջ անձնակազմն արժանացավ «Ճապոնիայի նկատմամբ տարած հաղթանակի համար» մեդալի:
