00:00
01:00
02:00
03:00
04:00
05:00
06:00
07:00
08:00
09:00
10:00
11:00
12:00
13:00
14:00
15:00
16:00
17:00
18:00
19:00
20:00
21:00
22:00
23:00
00:00
01:00
02:00
03:00
04:00
05:00
06:00
07:00
08:00
09:00
10:00
11:00
12:00
13:00
14:00
15:00
16:00
17:00
18:00
19:00
20:00
21:00
22:00
23:00
Ուղիղ եթեր
Լուրեր
09:17
46 ր
Ուղիղ եթեր
Լուրեր
10:00
46 ր
Ուղիղ եթեր
Ուրիշ նորություններ
10:47
5 ր
Ուղիղ եթեր
Լուրեր
11:00
46 ր
Ուղիղ եթեր
Լուրեր
13:00
46 ր
Ուղիղ եթեր
Լուրեր
14:00
46 ր
Ուղիղ եթեր
Լուրեր
17:00
46 ր
Ուղիղ եթեր
Լուրեր
18:00
46 ր
Ուղիղ եթեր
Լուրեր
19:00
46 ր
ԵրեկԱյսօր
Եթեր
ք. Երևան106.0
ք. Երևան106.0
ք. Գյումրի90.1

Կավ էիր՝ կուժ դարձիր. ինչպես միջազգայնագետը սիրահարվեց բրուտագործությանն ու հղկվեց կավով

© Sputnik / Armenuhi MkhoyanГончар Левон Ованисян
Гончар Левон Ованисян - Sputnik Արմենիա
Բաժանորդագրվել
Կյանքի անիվը բրուտի չարխից ոչ պակաս հրաշագործությունների է ունակ: Եվ կյանքը, իր մատերով, որոնց ճակատագիր ենք ասում, մեզանից կարող է հետաքրքիր բնավորություններ ստանալ: Ամեն ինչ կախված է այն բանից, թե ինչ կավից ենք ինքներս մեզ հունցում: Գյումրեցի Լևոնը զինծառայությունից հետո դիվանագետ էր ուզում դառնալ, բայց նախախնամությունը այլ բան էր ծրագրել և բրուտի անիվն ավելի ձգող եղավ:

Արմենուհի Մխոյան, Sputnik Արմենիա

Իսկապես էլ՝ տարիներ առաջ Լևոն Հովհաննիսյանը չէր պատկերացնում, որ «սիրահարվելու»  է կավին ու իր երազած դիվանագիտության  փոխարեն բրուտագործությամբ է զբաղվելու: Նա Շիրակում միակն է, որ բրուտանիվով է աշխատում, այլ ոչ թե կաղապարով:

«Մարտակերտում եմ ծառայել: Եվ ծառայությունն իր հետքերը  թողել էր իմ մեջ:  Երբ բանակից եկա, շատ նյարդային էի: Իսկ կավի հետ աշխատելը հանգստացնում  էր  ինձ, ու սիրեցի այն: Հիմա, երբ  հետ եմ նայում, տեսնում եմ, որ շատ եմ փոխվել: Կավն է ինձ փոխել»,-խոստովանում է Լևոնը:

© Sputnik / Armenuhi MkhoyanԲրուտ Լևոն Հովհաննիսյանը
Կավ էիր՝ կուժ դարձիր. ինչպես միջազգայնագետը սիրահարվեց բրուտագործությանն ու հղկվեց կավով - Sputnik Արմենիա
Բրուտ Լևոն Հովհաննիսյանը

Մայրն ամեն անգամ հպարտությամբ, մի տեսակ՝ ծիսակարգի նման է հյուրերի առաջ՝  սեղանին դնում ընդունված որդու ձեռքերով պատրաստած կավե սպասքը, սովորական ամանեղենի փոխարեն: Ասում է՝ շատ է տխրում, երբ Լևոնն իր գործերը վաճառում կամ նվիրում է: Իսկ երբ որդին մի կողմ է նետում խոտանված խեցեղենը, թաքուն վերցնում ու պահում է: 

«Որդուս սարքած ամեն մի իր ինձ շատ թանկ է: Մեր ընտանիքում ոչ մեկը բրուտ չի եղել, որ Լևոնը տեսներ ու սովորեր: Իրենից  է եղել, հողի հետ խաղալ միշտ շատ  է սիրել, իսկ հիմա արդեն նույնիսկ գիշերներն է մոռանում տուն գալ իր  արհեստանոցից: Շատ  է սիրում  այս արհեստը»,-պատմում է մայրը՝  տիկին Մարինեն:

© Sputnik / Armenuhi MkhoyanԼևոն Հովհաննիսյանի աշխատանքներից
Կավ էիր՝ կուժ դարձիր. ինչպես միջազգայնագետը սիրահարվեց բրուտագործությանն ու հղկվեց կավով - Sputnik Արմենիա
Լևոն Հովհաննիսյանի աշխատանքներից

Ամեն ինչ սկսվեց զինծառայությունից զորացրվելուց հետո, 2005 թվականին. աշխատանք չկար, և ստիպված բանվորության անցավ  Գյումրիում Իտալիայի հյուպատոսարանի կավի արվեստանոցում: Բանվորական գործի հետ նաև կավ էր շաղախում: Հետաքրքրությունը հենց այդտեղից սկսվեց՝ կողքից նայելով սովորողներին ու բրուտանիվի աշխատանքին: Երիտասարդը չէր էլ պատկերացնում, որ արվեստին  ու արհեստին երբեք մոտ  կանգնած չլինելով՝ կսիրի այս գործը:

Ավարտել է «Հայբուսակ» համալսարանի միջազգային հարաբերությունների բաժինը: Սիրում էր  այդ մասնագիտությունը, թեպետ ոչ մի օր չաշխատեց այդ գծով: Ասենք, միջազգային հարաբերությունների հարցերն ուսումնասիրելը հետո միջանձնային հարաբերությունները սահուն կառուցելու համար օգտակար եղավ:

Գեղանկարիչ  Վազգեն Գևորգյանի  մոտ  աշխատանքի անցնելուց հետո, Լևոնի մոտ էլ ավելի խորացավ սերը բրուտագործությամբ հանդեպ:

«Այնուհետև ավելի ու ավելի խորացա՝ համապատասխան գրականության,  ուսումնասիրությունների ծանոթացա: Մինչև 2009 թվականն աշխատեցի Վազգեն Գևորգյանի  հետ: Ես հենց բրուտանիվի վրա էի աշխատում, հետո որոշեցի, որ իմն ունենամ»,-պատմում է Լևոն Հովհաննիսյանը:

Նա վստահեցնում է՝ կրթությունը շատ է օգնում իր գործում: «Միջազգային հարաբերությունները շատ էի սիրում, բայց այս կավը տարավ ու մոռացնել տվեց ամեն ինչ: Իմ կրթությունը հիմա շատ է օգնում՝ արհեստավոր լինելուց բացի, պետք  մարդկանց հետ շփվես, գործը դիվանագիտորեն առաջ  տանես»:

© Sputnik / Armenuhi MkhoyanԼևոն Հովհաննիսյանն աշխատելիս
Կավ էիր՝ կուժ դարձիր. ինչպես միջազգայնագետը սիրահարվեց բրուտագործությանն ու հղկվեց կավով - Sputnik Արմենիա
Լևոն Հովհաննիսյանն աշխատելիս

Այսպես, սեփական տան սենյակներից մեկը ձևափոխելով արհեստանոցի, ձեռք բերելով  կամ սեփական ձեռքերով պատրաստելով վառարաններ ու գործիքներ, Լևոնը սկսեց կավե իրեր պատրաստել: Հիմնականում սպասք, դեկորատիվ տարբեր առարկաներ ու հուշանվերներ է պատրաստում, թեև վստահեցնում է՝  կավագործությունն ավելի լուրջ արհեստ է: Լևոնն  այսօր ուրախությամբ է իր արհեստանոցում ընդունում նաև «Շիրակի» պետական համալսարանի ուսանողներին: «Ուրախ եմ, որ մշակութային քաղաքում նորից  սկսել են զարգանալ հին արհեստները»,- նշում է նա:

Թվում է, թե ավելի հասարակ ինչը կարող է լինել, քան կավը: Սակայն դա միայն թվում է: «Ամեն կավ չէ, որ լավն է, կերամիկայի ժամանակ՝ հատկապես»,- ասում է բրուտը: «Մինչև չհասկանամ այդ կավի բաղադրությունը, ձեռք  չեմ բերի: Հիմնականում Շիրակի մարզի Հողմիկ (նախկինում՝ Իլի) գյուղի կավն եմ օգտագործում ու հետը խառնում  ռուսական և ուկրաինական կավերը, որոնք հրակայուն են»:

Կավագործության ամենաբարդ պրոցեսը  թրծումն է. առարկան կարող է դեֆորմացիայի ենթարկվել, վնասվել կամ ճաքել: 

«Եթե  այդ պրոցեսը ճիշտ է կատարվում, դու արդյունքի կհասնես: Կավի մեջ պահպանվող նույնիսկ 5 տոկոս ջուրը կարող է  ճակատագրական լինել: Իմ մոտ հիմա դա արդեն բարդ  չէ, ես հասել եմ այն բանին, որ  0,1  տոկոս է խոտան դուրս գալիս»:

Լևոնին այսօր կարելի է Գյումրիում տեսնել ցանկացած մշակութային-արհեստագործական միջոցառման կամ բացօթյա  ցուցադրությունների ժամանակ: Ասում է՝ ոչ այնքան կավե իրեր վաճառելու, այլ այս մոռացվող արհեստի մասին խոսելու, այն վերսին հանրայնացնելու նպատակով է մասնակցում: «Ես  այս գործով չեմ զբաղվում գումարի համար, ազնվությամբ եմ ասում՝ սա սկզբում հոբբի էր, հիմա արդեն իմ կյանքի անբաժանելի մասն է: Շատ պետք  է սիրես կավը, որ լավ կավագործ դառնաս»:

© Sputnik / Armenuhi MkhoyanԼևոն Հովհաննիսյանի աշխատանքներից
Կավ էիր՝ կուժ դարձիր. ինչպես միջազգայնագետը սիրահարվեց բրուտագործությանն ու հղկվեց կավով - Sputnik Արմենիա
Լևոն Հովհաննիսյանի աշխատանքներից

34 ամյա Լևոնը հիմա մի մեծ  երազանք  ունի ՝ արհեստագործական  դպրոց ունենալ, որտեղ կկարողանա բրուտի իր մասնագիտությունը, հմտությունները  երեխաներին փոխանցել, իսկ մինչ այդ, հոր հոբբին փորձարկում է որդին՝  2 տարեկան Վրույրը, որ ժամերով կարող  է անցկացնել հոր արհեստանոցում:

Նա ավելի վաղ է սկսել, քան հայրը. Աստծո օգնությամբ՝ ավելիին թող հասնի:

Լրահոս
0