https://arm.sputniknews.ru/20260824/kjanqi-tshanaparh-te-khaghaghutjan-pakughi-tigranashen-te-qjarqi-106060199.html
Կյանքի ճանապա՞րհ, թե՞ «խաղաղության փակուղի»․ Տիգրանաշե՞ն, թե՞ «Քյարքի»
Կյանքի ճանապա՞րհ, թե՞ «խաղաղության փակուղի»․ Տիգրանաշե՞ն, թե՞ «Քյարքի»
Sputnik Արմենիա
Sputnik Արմենիայի սյունակագիր Արման Աբովյանի կարծիքով` Իրանը կորցնում է վստահությունը հայկական լոգիստիկայի նկատմամբ, որը ցանկացած պահի կարող է փակվել Ադրբեջանի... 24.08.2026, Sputnik Արմենիա
2026-08-24T22:46+0400
2026-08-24T22:46+0400
2026-08-24T22:46+0400
հայաստան
տիգրանաշեն
ադրբեջան
հեղինակներ
https://cdn.am.sputniknews.ru/img/07e5/01/0b/26065282_0:84:1601:984_1920x0_80_0_0_59fb735e9b5f9a569cddac6069686ec2.jpg
Հայաստանում տիրող իրավիճակը, որը սկսեց արագորեն զարգանալ 2026 թվականի ընտրություններից անմիջապես հետո, կարող է երկրին ու ամբողջ տարածաշրջանին կանգնեցնել նոր սպառնալիքների և ռիսկերի առջև։Խոսքը երկրի առանցքային լոգիստիկ կետը՝ Տիգրանաշեն գյուղը, Ադրբեջանին հանձնելու պատրաստակամության մասին է։Տիգրանաշենի ենթադրյալ հանձնումն արդեն իսկ ձևակերպվում է Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև «խաղաղության» գործընթացի լավագույն ավանդույթներով՝ սահմանների «ճշգրտման», սահմանազատման և սահմանագծման ընթացակարգերի իրականացման տեսանկյունից, սակայն սա ընդամենը արտաքին շղարշ է՝ տեղեկատվական ճնշման նպատակով և Հայաստանի բնակչությանը հանգստացնելու համար։Իրավիճակն իրականում խիստ ոչ միանշանակ է։Ամբողջ լրջությունը հասկանալու համար պարզապես նշենք, որ Տիգրանաշենը Երևանին բավականին մոտ է և, ըստ էության, դարպաս է Հայաստանի հարավի և երկրի մնացած տարածքի միջև։Նման կարևորագույն կետի հանձնումը Ադրբեջանի տնօրինությանը անմիջապես կհանգեցնի նրան, որ հայկական լոգիստիկան ամբողջապես կախվածության մեջ կընկնի Ադրբեջանի քմահաճույքներից և ցանկություններից, քանի որ Բաքվին անհավանական հնարավորություններ կտա Հայաստանի ամբողջ արտաքին և ներքին լոգիստիկան վերահսկելու համար։Դատեք ինքներդ։ՀՀ Տավուշի մարզի սահմանին գտնվող տարածքները Ադրբեջանին փոխանցելուց հետո Ադրբեջանը փաստացի հայ-վրացական միջպետական ճանապարհն ակնթարթորեն կտրելու հնարավորություն ստացավ։Իսկ Տիգրանաշենի նկատմամբ վերահսկողություն ստանալով՝ Ադրբեջանը հնարավորություն է ստանում վերահսկելու Հայաստանի ամբողջ հարավը։ Կրկնում եմ՝ ամբողջ հարավը։Իսկ Հայաստանի հարավը նախևառաջ Իրանի հետ սահմանն է։Եվ Հայաստանի Հանրապետության համար հսկայական ռիսկերից բացի, ձևավորվում է նաև մի իրավիճակ, երբ Իրանը նույնպես կորցնում է վստահությունը հայկական լոգիստիկայի նկատմամբ, որը ցանկացած պահի կարող է փակվել Ադրբեջանի կամ նրա արտաքին «սյուզերենների» կամքով։Եվս մեկ անգամ նրանց համար, ովքեր չեն հասկացել` հյուսիսում և հարավում հայկական լոգիստիկ երթուղիները Բաքվի տնօրինությանը հանձնելն անխուսափելիորեն կհանգեցնի մի իրավիճակի, երբ Հայաստանը, լինելով Ադրբեջանի «բարի կամքից» ծայրահեղ կախվածություն ունեցող աշխարհաքաղաքական միավոր, կհայտնվի մշտական շանտաժի վիճակում՝ պետականության կորստի իրական հեռանկարներով։Ահա, ըստ էության, կարճ նկարագրությունը այն ամենի, ինչ սպասում է մեզ, եթե, Աստված չանի, տարածքների հերթական փոխանցման ծրագրերն իրականացվեն։Տիգրանաշենն Ադրբեջանին տալը կպարալիզացնի ՀՀ հարավը. Հարությունյանը` անկալվների մասին
տիգրանաշեն
ադրբեջան
Sputnik Արմենիա
media@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
2026
Արման Աբովյան
https://cdn.am.sputniknews.ru/img/07e7/0b/1d/69370563_390:0:2438:2048_100x100_80_0_0_08942ecbcf5f0d7c232fbc30b0241b61.jpg
Արման Աբովյան
https://cdn.am.sputniknews.ru/img/07e7/0b/1d/69370563_390:0:2438:2048_100x100_80_0_0_08942ecbcf5f0d7c232fbc30b0241b61.jpg
Լուրեր
am_HY
Sputnik Արմենիա
media@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
Sputnik Արմենիա
media@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
Արման Աբովյան
https://cdn.am.sputniknews.ru/img/07e7/0b/1d/69370563_390:0:2438:2048_100x100_80_0_0_08942ecbcf5f0d7c232fbc30b0241b61.jpg
հայաստան, տիգրանաշեն, ադրբեջան, հեղինակներ
հայաստան, տիգրանաշեն, ադրբեջան, հեղինակներ
Կյանքի ճանապա՞րհ, թե՞ «խաղաղության փակուղի»․ Տիգրանաշե՞ն, թե՞ «Քյարքի»
Sputnik Արմենիայի սյունակագիր Արման Աբովյանի կարծիքով` Իրանը կորցնում է վստահությունը հայկական լոգիստիկայի նկատմամբ, որը ցանկացած պահի կարող է փակվել Ադրբեջանի կամ նրա արտաքին «սյուզերենների» կամքով։
Հայաստանում տիրող իրավիճակը, որը սկսեց արագորեն զարգանալ 2026 թվականի ընտրություններից անմիջապես հետո, կարող է երկրին ու ամբողջ տարածաշրջանին կանգնեցնել նոր սպառնալիքների և ռիսկերի առջև։
Խոսքը երկրի առանցքային լոգիստիկ կետը՝ Տիգրանաշեն գյուղը,
Ադրբեջանին հանձնելու պատրաստակամության մասին է։
Տիգրանաշենի ենթադրյալ հանձնումն արդեն իսկ ձևակերպվում է Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև «խաղաղության» գործընթացի լավագույն ավանդույթներով՝ սահմանների «ճշգրտման», սահմանազատման և սահմանագծման ընթացակարգերի իրականացման տեսանկյունից, սակայն սա ընդամենը արտաքին շղարշ է՝ տեղեկատվական ճնշման նպատակով և Հայաստանի բնակչությանը հանգստացնելու համար։
Իրավիճակն իրականում խիստ ոչ միանշանակ է։
Ամբողջ լրջությունը հասկանալու համար պարզապես նշենք, որ Տիգրանաշենը Երևանին բավականին մոտ է և, ըստ էության, դարպաս է Հայաստանի հարավի և երկրի մնացած տարածքի միջև։
Նման կարևորագույն կետի հանձնումը Ադրբեջանի տնօրինությանը անմիջապես կհանգեցնի նրան, որ հայկական լոգիստիկան ամբողջապես կախվածության մեջ կընկնի Ադրբեջանի քմահաճույքներից և ցանկություններից, քանի որ Բաքվին անհավանական հնարավորություններ կտա Հայաստանի ամբողջ արտաքին և ներքին լոգիստիկան վերահսկելու համար։
ՀՀ Տավուշի մարզի սահմանին գտնվող տարածքները Ադրբեջանին փոխանցելուց հետո Ադրբեջանը փաստացի հայ-վրացական միջպետական ճանապարհն ակնթարթորեն կտրելու հնարավորություն ստացավ։
Իսկ Տիգրանաշենի նկատմամբ վերահսկողություն ստանալով՝ Ադրբեջանը հնարավորություն է ստանում վերահսկելու Հայաստանի ամբողջ հարավը։ Կրկնում եմ՝ ամբողջ հարավը։
Իսկ Հայաստանի հարավը նախևառաջ Իրանի հետ սահմանն է։
Եվ Հայաստանի Հանրապետության համար հսկայական ռիսկերից բացի, ձևավորվում է նաև մի իրավիճակ, երբ Իրանը նույնպես կորցնում է վստահությունը հայկական լոգիստիկայի նկատմամբ, որը ցանկացած պահի կարող է փակվել Ադրբեջանի կամ նրա արտաքին «սյուզերենների» կամքով։
Եվս մեկ անգամ նրանց համար, ովքեր չեն հասկացել` հյուսիսում և հարավում հայկական լոգիստիկ երթուղիները Բաքվի տնօրինությանը հանձնելն անխուսափելիորեն կհանգեցնի մի իրավիճակի, երբ Հայաստանը, լինելով Ադրբեջանի «բարի կամքից» ծայրահեղ կախվածություն ունեցող աշխարհաքաղաքական միավոր, կհայտնվի մշտական շանտաժի վիճակում՝ պետականության կորստի իրական հեռանկարներով։
Ահա, ըստ էության, կարճ նկարագրությունը այն ամենի, ինչ սպասում է մեզ, եթե, Աստված չանի, տարածքների հերթական փոխանցման ծրագրերն իրականացվեն։
