00:00
01:00
02:00
03:00
04:00
05:00
06:00
07:00
08:00
09:00
10:00
11:00
12:00
13:00
14:00
15:00
16:00
17:00
18:00
19:00
20:00
21:00
22:00
23:00
00:00
01:00
02:00
03:00
04:00
05:00
06:00
07:00
08:00
09:00
10:00
11:00
12:00
13:00
14:00
15:00
16:00
17:00
18:00
19:00
20:00
21:00
22:00
23:00
Ուղիղ եթեր
09:00
6 ր
Ուղիղ եթեր
09:33
4 ր
Ուղիղ եթեր
09:37
22 ր
Ուղիղ եթեր
10:00
6 ր
Ուղիղ եթեր
10:06
38 ր
Ուղիղ եթեր
11:00
5 ր
Ուղիղ եթեր
13:00
5 ր
Ուղիղ եթեր
14:00
4 ր
Ուղիղ եթեր
17:00
6 ր
Ուղիղ եթեր
18:00
6 ր
5 րոպե Դուլյանի հետ
18:06
7 ր
Ուղիղ եթեր
19:00
6 ր
Ուղիղ եթեր
09:00
7 ր
Ուղիղ եթեր
09:25
4 ր
Ուղիղ եթեր
09:34
26 ր
Ուղիղ եթեր
10:00
7 ր
Ուղիղ եթեր
10:07
24 ր
Ուղիղ եթեր
Լուրեր
11:00
46 ր
Լեո Նիկոլյան
Դա չեմ կարող անվանել իմ վրա հարձակում. Լեո Նիկոլյան
11:48
2 ր
Ուղիղ եթեր
Լուրեր
13:00
46 ր
Ուղիղ եթեր
Լուրեր
14:00
46 ր
Ուղիղ եթեր
Լուրեր
17:00
46 ր
Ուղիղ եթեր
Լուրեր
18:00
46 ր
Ուղիղ եթեր
Լուրեր
19:00
46 ր
ԵրեկԱյսօր
Եթեր
ք. Երևան106.0
ք. Երևան106.0
ք. Գյումրի90.1

Որդու զինվորական բաճկոնն ու վերջին փամփուշտը. Երանոսյանները Քաշաթաղից կրկին Շիրակ եկան

© Sputnik / Armenuhi Mkhoyan Գարեգին Երանոսյանի անկյունն իրենց տանը
Գարեգին Երանոսյանի անկյունն իրենց տանը - Sputnik Արմենիա, 1920, 05.02.2022
Գարեգին Երանոսյանի անկյունն իրենց տանը
Բաժանորդագրվել
Տարիներ առաջ Երազգավորս գյուղից Արցախ տեղափոխվելիս Երանոսյանները վստահ էին, որ Քաշաթաղը շենացնելու են ու ամուր կառչեն արցախյան հողին: Գնում էին՝ չպատկերացնելով, որ իրենց որդին հարազատ դարձած Արծվաշենի համար անգամ կյանքը չի խնայի, բայց թշնամին կգրավի գյուղը:
Շիրակի Երազգավորս գյուղում Արցախի չքնաղ Քաշաթաղից բերված նռան ծառեր են աճում։ Արտուշ Երանոսյանն է տնկել իր 2–րդ հայրենիքի` Արծվաշենի կորուստը մեղմելու համար։
Տարիներ առաջ` 1999 թվականին, Արտուշ Երանոսյան և Վարդիթեր Կիրակոսյան ամուսիններն իրենց երկու զավակների՝ Գարեգինի և Գրիգորի հետ Շիրակի Երազգավորսից տեղափոխվել էին Արցախի Քաշաթաղի շրջանի Արծվաշեն գյուղ։ Տուն էին դրել, շենացրել, Արտուշը ղեկավարում էր Արծվաշեն գյուղը, իսկ կինը՝ Վարդիթերը, գյուղի դպրոցը:
2000 թ. դեկտեմբերին նրանց ավագ որդին` Գարեգինն արդեն զորակոչվել էր հայոց բանակ։ Զորացրվելուց երկու տարի անց պայմանագրային ծառայության անցել սահմանապահ ջոկատում։ Լավ ծառայության համար ստացել է ենթասպայի կոչում, արժանացել խրախուսանքների։ 2019 թ. օգոստոսից Գարեգինին է միանում նաև կրտսեր եղբայրը՝ Գրիգորը:
© Sputnik / Armenuhi Mkhoyan Արտուշ Երանոսյանը
Отец погибшего Гарегина Ераносяна, Артуш Ераносян - Sputnik Արմենիա, 1920, 01.02.2022
Արտուշ Երանոսյանը
Պատերազմի առաջին օրվանից` սեպտեմբերի 27-ից, եղբայրների վաշտը՝ հրամանատար, մայոր Մայիս Մաթևոսյանի գլխավորությամբ, տեղափոխվում է առաջնագիծ։ Առաջին օրվանից թշնամու թիրախում էին՝ փակում էին նրա ճանապարհը։ Հոկտեմբերի 3-ի լույս 4-ի գիշերը, այնուամենայնիվ, թշնամուն հաջողվեց շրջապատել նրանց վաշտը։
Մայրը՝ տիկին Վարդուհին, վերջին անգամ ավագ որդու հետ խոսել է հոկտեմբերի 3-ին: Սահմանապահ զորքերում ծառայած տղան ընտանիքին հորդորել է դուրս գալ գյուղից: «Առավոտյան ինձ ասաց. «մամ, դուրս եկեք», ասացի՝ չէ, ես մնալու եմ։ Իրիկունը էլի զանգեց` ժամը 9-ի կողմերը, ասաց` լավ է, բայց առավոտն էլ չզանգեց», -արցունքն աչքերին, որդու նկարով կախազարդն ամուր բռունցքում պահելով` պատմում է մայրը։
© Sputnik / Armenuhi Mkhoyan Գարեգին Երանոսյանի բաճկոնը
Личные вещи Гарегина Ераносяна - Sputnik Արմենիա, 1920, 01.02.2022
Գարեգին Երանոսյանի բաճկոնը
Գարեգինը ծանր վիրավորվել է, բայց շարունակել է կրակել՝ թուրքին կենդանի չհանձնվելու համար։ Թշնամուն պատճառելով զգալի կորուստներ՝ նպաստել է մարտական ընկերների շրջափակումից դուրս գալուն։ Գարեգինը կրտսեր եղբոր՝ Գրիգորի գրկում էլ փակել է աչքերը: «Գրիգորս տեսնում է, որ եղբայրը վիրավոր է։ Վերցնում են, մի 300 մետր տեղափոխում են, բայց չի հասցնում...։ Թուրքերը գալիս են, որ իրանց էլ շրջափակման մեջ գցեն, սստիպված եղբոր մարմինը թաքցնում է… Գարեգինիս մարմինը միայն ամիսներ անց ենք կարողացել վերադարձնել», - պատմում է Արտուշ Երանոսյանը։
© Sputnik / Armenuhi Mkhoyan Գարեգին Երանոսյանի վերջին փամփուշտը
Удостоверение Гарегина Ераносяна - Sputnik Արմենիա, 1920, 01.02.2022
Գարեգին Երանոսյանի վերջին փամփուշտը
2020 թ. դեկտեմբերի 29-ին Գարեգինին զինվորական կարգով հուղարկավորում են ծննդավայրում՝ Երազգավորսում, որտեղից հայ-թուրքական սահմանը մի քանի քայլ է։ Գարեգինը հետմահու ՀՀ-ի նախագահի կողմից պարգևատրվել է «Մարտական ծառայության» և ԱՀ նախագահի կողմից «Մարտական խաչ» երկրորդ աստիճանի հուշամեդալներով։
© Sputnik / Armenuhi Mkhoyan Վարդիթեր Կիրակոսյանը
Мать погибшего Гарегина Ераносяна, Вартитер Киракосян - Sputnik Արմենիա, 1920, 01.02.2022
Վարդիթեր Կիրակոսյանը
Արտուշ Երանոսյանը որդու գերեզմանի հարևանությամբ զոհված զինվորների պանթեոն է հիմնել։ Մտադիր է նաև եկեղեցի կառուցել: Նա կրկին նորոգել է հայրական տունը և տան մի անկյունը նվիրվել հերոս որդուն՝ աչքի առաջ պահելով ոչ միայն որդու լուսանկարներն ու հետմահու ստացած մեդալները, այլ նաև զինվորական բաճկոնն ու գրպանից հանած վերջին փամփուշտը: Արտուշն ու Վարդիթերը մխիթարություն են գտնում Գրիգորի երեք զավակների մեջ։ Հենց նրանց համար են ամուսինները նորից փորձում Երազգավորսում տնտեսություն հիմնել: «Նորից փորձ կանենք ապրելու՝ տնտեսությամբ զբաղվելու, թռչնապահություն, խոզապահություն զարգացնելու։ Հողեր ունեմ, որ թողել գնացել էինք, էդ հողերում պետք է այգի հիմնել։ Մարդը չպետք է ընկճվի, միշտ էլ թունելի վերջում լույս է երևում, պիտի ապրենք, դիմանանք հանուն մեր թոռների», - ասում է Արտուշ Երանոսյանը։
© Sputnik / Armenuhi Mkhoyan Գարեգին Երանոսյանի շիրիմը
Отец погибшего Гарегина Ераносяна, Артуш Ераносян, у могилы сына - Sputnik Արմենիա, 1920, 01.02.2022
Գարեգին Երանոսյանի շիրիմը
Երազգավորս վերադարձած Երանոսյաններն այստեղ էլ կմնան՝ որդու շիրիմը հիմա ավելի ամուր է իրենց պահում հայրենի գյուղում: Արցախն ամուսինների հետ է ոչ միայն իրենց հիշողություններում, այլ նորատունկ այգում՝ Արցախից բերված նռնենու տնկիներով, որոնք արդեն հասցրել են արմատակակել Երազգավորսում:
© Sputnik / Armenuhi Mkhoyan Արտուշ Գարեգինյանի տնկած նռնենիները
Отец погибшего Гарегина Ераносяна, Артуш Ераносян - Sputnik Արմենիա, 1920, 01.02.2022
Արտուշ Գարեգինյանի տնկած նռնենիները
Լրահոս
0