Շուշան Պետրոսյան
Թեև ես դեռ մայրանալու տարիքում չէի, երբ Անկախությունը ձեռք բերեցինք, բայց ինձ մոտ այնպիսի զգացողություն էր, ինչպիսին մայրն է ունենում իր 15-ամյա զավակի տարեդարձի օրը»,- ասում է Պետրոսյանը։
Նրա խոսքով` մարդն իր զավակին սիրում է անմոռաց, անառևտուր, և ուզում է ամեն ինչ անել նրա համար, ծառայել, որպեսզի լավը դառնա, ոտքի կանգնի, ուժեղ լինի։ Նույնը պետք է անել հայրենիքի դեպքում։
«Եթե ամեն մարդ երկրին այնքան պատասխանատվությամբ վերաբերվի, որքան իր զավակին, մենք կունենանք փայլուն երկիր։ Երբ ասում են` երկիրը երկիր չի, ուզում եմ պատերազմ հայտարարել այդ մարդկանց։ Հայաստանը դրախտի կտոր է։ Պետք է գնահատենք մեր ունեցածը։ Երկիրը մեզ սիրում է, մնում է` մենք նրան սիրենք»,- ասում է Շուշան Պետրոսյանը։
