Իրանն ունի հիպերձայնային և բալիստիկ հրթիռների տպավորիչ զինանոց։ Սեփական հրթիռային ծրագրի վրա աշխատանքը սկսվելէ 1980-ականների իրանա-իրաքյան պատերազմից հետո, երբ պարզվել է, որ Սադամ Հուսեյնի զորքերը, որոնց ավիացիան և հրթիռային ուժերը ֆինանսավորել և մատակարարել են ԱՄՆ-ն, զգալիորեն գերազանցել են Իրանին հեռահար խոցման միջոցներով։
Սկսելով «Շահաբ-1» (մինչև 330 կմ հեռահարությամբ) և «Շահաբ-2» (մինչև 500 կմ հեռահարությամբ) համալիրներից, Իրանն այսօր արդեն ունի «Սեջիլ» երկաստիճան հրթիռ մինչև 2,5 հազար կմ հեռահարությամբ։
Վերջերս Իրանի Իսլամական հեղափոխության պահապանների կորպուսը հայտարարեց, որ սկսել է Իսրայելի և ԱՄՆ-ի դեմ կիրառել «Հեյբար Շեքան» (պարսկերենից թարգմանաբար նշանակում է «ամրոց քանդող») հրթիռներ։ Դրանք «Խորեմշեհր-4» դասի վերջին սերնդի շարքին են պատկանում, ունեն 2 000 կիլոմետր հեռահարություն, մարտագլխիկն ունի 1500-1800 կգ զանգված։
Թռիչքի ավարտին հրթիռը սկսում է մանևրել, ինչը այն շատ բարդ թիրախ է դարձնում հակաօդային պաշտպանության միջոցների համար: