2018 թվականից հետո իշխանությունները պարբերաբար պնդում էին, թե Հայաստանում համակարգային կոռուպցիա չկա։ Պարզվեց կա, ավելին՝ անցած տարվա նոյեմբերին կառավարության նիստերից մեկի ժամանակ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարեց, թե չի համարում, որ Հայաստանում այսօր հակակոռուպցիոն պայքարը պատշաճ մակարդակի վրա է։ «Կաշառք են վերցնում` ով և որտեղ պատահի»,- արձանագրեց Փաշինյանը»։
Իշխանությունների համար կոռուպցիայի դեմ պայքարը անհրաժեշտության դեպքում դառնում է նաև գործիք՝ իշխանական թիմում «թիվ մեկ ջութակ» դառնալ ցանկացողի դեմ գործընթաց սկսելու համար, անդրադառնալով կոռուպցիային առնչվող քրեական վարույթների շրջանակում էկոնոմիկայի փոխնախարար Անի Իսպիրյանի, Ազգային ժողովի նախագահ Ալեն Սիմոնյանի եղբոր տիկնոջ և մի շարք պաշտոնյաների ձերբակալություններին և կալանքներին, Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում կարծիք է հայտնել քաղտեխնոլոգ Արմեն Բադալյանը։
Նրա խոսքով՝ 2020 թվականից հետո Հայաստանում իշխանություններն ամբողջովին դադարեցրել են կոռուպցիայի դեմ պայքարը։ 2018 թվականին իշխանափոխությունից հետո սկսվել էր ակտիվ պայքար կոռուպցիայի դեմ, սակայն դա տևեց մոտ 2 տարի։
«Սկզբնական շրջանում, երբ եկել էին, կար ոգևորություն, որով պայքարում էին նախկինների դեմ՝ որպես կոռումպացված ռեժիմ և այլն, սակայն 2020-ից հետո իրականությունը փոխվեց, արդեն Արցախի հարց կար, հասարակության կողմից որոշակի դիմադրություն, հատկապես՝ ընդդիմության կողմից տվյալ բնագավառում չկար, 2021-ին հաջողվեց կրկին գալ իշխանության։ Դա իրենց տվեց այն երաշխիքը, որ կարող են անպատիժ մնալ՝ ամեն ինչ անելով»,- նշեց Բադալյանը։
Քաղտեխնոլոգի կարծիքով՝ բազմաթիվ գործոններ նպաստեցին, որ Հայաստանում կոռուպցիան մնա գրեթե նույն մակարդակի վրա, ինչ մինչև 2018 թվականն էր։ Նախ Հայաստանում ձևավորվել է ոչ ժողովրդավար, ավտորիտար կառավարման համակարգ, որտեղ փոխադարձ վերահսկողության ինստիտուտների գործունեության սկզբունքը դարձել է թիվ մեկ իշխանավորին դուր գալը։ Պարգևավճարներն էլ դարձել են կոռուպցիայի թաքնված տեսակ։